Kiedy potrzebne jest zaświadczenie o niekaralności z kilku krajów naraz

Wnioskodawca o pobyt w Hiszpanii ostatnie siedem lat spędził tak: trzy lata w Rosji, dwa w Gruzji, dwa w ZEA. Strona hiszpańska zażądała zaświadczeń o niekaralności ze wszystkich trzech krajów, w których mieszkał dłużej niż pół roku. Klient liczył, że wystarczy jedno rosyjskie, i stracił ponad miesiąc na zebranie reszty — zaświadczenie z ZEA trzeba było uzyskać przez pełnomocnika.

Logika wymogu

Wiele reżimów migracyjnych każe wykazać niekaralność nie tylko dla kraju obywatelstwa, ale dla każdego kraju faktycznego pobytu w danym okresie — zwykle 5 lub 10 lat, z progiem pobytu od 6 do 12 miesięcy. Dla każdego takiego kraju potrzebne jest odrębne zaświadczenie, wydane według jego zasad i z własną legalizacją: gdzieś apostille, gdzie indziej legalizacja konsularna, w ZEA — wieloetapowa procedura przez kilka organów.

Czasy wydania też są różne: od kilku dni do kilku miesięcy. Z niektórych krajów zaświadczenie można wystąpić tylko osobiście, przez konsulat lub przez pełnomocnika. Dlatego planowanie zaczyna się dwa-trzy miesiące przed zamierzonym złożeniem, a nie dwa tygodnie.

Jak zorganizować tłumaczenia

Wszystkie zaświadczenia ostatecznie tłumaczy się na język kraju docelowego i formatuje jednolicie. Rozsądnie prowadzić je przez jedno biuro: wtedy terminy (rodzaje rejestrów, nazwy organów wydających) będą spójne, a transliteracja imienia identyczna we wszystkich zaświadczeniach i zgodna z paszportem. Format legalizacji jest właściwy dla każdego zaświadczenia z osobna, ale styl i terminologię tłumaczenia lepiej trzymać wspólne.

Praktyczna rada: od razu sporządź tabelę — kraj, organ wydający, czas wydania, rodzaj legalizacji, termin ważności. Pokaże ona jasno, które zaświadczenie zamówić pierwsze (najwolniejsze) i kiedy uruchomić tłumaczenia, żeby do daty złożenia żadne zaświadczenie się nie „zestarzało”, a cały komplet był gotowy jednocześnie.