Łączenie rodziny: sprawa, w której zabrakło tłumaczenia jednego aktu

Kobieta ubiegała się o łączenie z mężem we Francji. Przetłumaczyła akt małżeństwa, akty urodzenia dwojga dzieci i zaświadczenie o niekaralności. Prefektura zwróciła sprawę z jedną uwagą: w akcie małżeństwa widnieje jej nazwisko panieńskie, w paszporcie — obecne, a dokument wyjaśniający przejście między nimi — akt zmiany nazwiska — w komplecie brakował. Formalnie w łańcuchu dokumentów powstała luka i wniosku nie przyjęto.

Czym jest „łańcuch dokumentów”

Organ migracyjny buduje z Twoich dokumentów ciągłą linię tożsamości: osoba w akcie urodzenia = osoba w akcie małżeństwa = osoba w dyplomie = osoba w paszporcie = wnioskodawca. Każda zmiana nazwiska, imienia lub imienia odojcowskiego musi być potwierdzona odrębnym dokumentem: aktem małżeństwa, aktem rozwodu, aktem zmiany nazwiska, czasem zaświadczeniem z USC. Jeśli taki dokument istnieje, ale nie jest przetłumaczony i dołączony, łańcuch się rwie — a reszta kompletu przestaje mieć znaczenie.

Najczęściej „giną” właśnie ogniwa pośrednie: akt rozwiązania poprzedniego małżeństwa, akt zmiany nazwiska z młodości, zaświadczenie, że nazwisko z urodzenia i nazwisko w świadectwie to ta sama osoba. Ludzie o nich zapominają, bo „to było dawno i nie ma związku ze sprawą”.

Jak zebrać komplet bez luk

Wypisz na kartce wszystkie swoje imiona i nazwiska w ciągu życia: przy urodzeniu, w każdym małżeństwie, po każdym rozwodzie, po zmianie nazwiska. Dla każdego przejścia znajdź dokument potwierdzający. Wszystko to tłumaczy się i dołącza do kompletu obok dokumentów głównych. To samo sprawdzenie zrób dla dzieci (jeśli dziecku zmieniało się nazwisko) i dla drugiego małżonka.

Oddaj cały zestaw do tłumaczenia jednym zleceniem: biuro sprowadzi transliterację wszystkich nazwisk do jednego systemu i do paszportu, a Ty nie będziesz potem dosyłać dokumentów po jednym i czekać miesiącami na nowy termin w prefekturze.