Spadek za granicą: przypadek, w którym potrzebne były dokumenty z trzech krajów naraz

Ojciec naszych klientów ostatnie lata spędził w Hiszpanii i tam zmarł. Mieszkanie zostało w Moskwie, konta — w Rosji i Hiszpanii. Jeden syn mieszka w Niemczech, drugi w Rosji. Otwarto sprawę spadkową, a rosyjski notariusz wydał listę dokumentów. Prawie wszystkie okazały się zagraniczne.

Dokumenty z Hiszpanii

Akt zgonu wydaje hiszpański rejestr stanu cywilnego. Na potrzeby Rosji potrzebny jest dokument z hiszpańskim apostille i notarialne tłumaczenie na rosyjski. Hiszpańskie rejestry wydają też wielojęzyczne odpisy międzynarodowe, ale rosyjski notariusz i tak poprosi o tłumaczenie. Jeśli w Hiszpanii pozostał majątek, hiszpański notariusz zażąda zaświadczenia z rejestru ostatniej woli.

Dokumenty z Niemiec

Syn mieszkający w Niemczech nie może przyjechać do notariusza w Moskwie. Składa oświadczenie o przyjęciu spadku lub udziela pełnomocnictwa u niemieckiego notariusza albo u rosyjskiego konsula. Jeśli dokument sporządził niemiecki notariusz, opatruje się go apostille w Niemczech i tłumaczy na rosyjski. Droga przez konsula jest prostsza: dokument od razu jest po rosyjsku i nie wymaga apostille.

Dokumenty z Rosji

Akty urodzenia spadkobierców (dowód pokrewieństwa), dokumenty własności mieszkania, informacje o kontach. Jeśli część spadku jest w Hiszpanii, rosyjskie dokumenty trzeba opatrzyć apostille i przetłumaczyć na hiszpański dla hiszpańskiego notariusza.

Jak się nie pogubić

Przygotowaliśmy tabelę: dokument — kraj wydania — gdzie składany — czy potrzebne apostille — na jaki język tłumaczenie. Wyszło 11 wierszy. Najpierw zamknęliśmy spadek w Rosji: hiszpański akt zgonu z apostille przetłumaczono na rosyjski, a syn z Niemiec udzielił pełnomocnictwa przez konsulat. Potem przygotowaliśmy dokumenty dla Hiszpanii.

Rada: przy spadku międzynarodowym najpierw ustalcie, gdzie otwarto spadek i które kraje są zaangażowane, a potem poproście każdego notariusza o jego listę. I pilnujcie terminów: przyjęcie spadku w Rosji to sześć miesięcy od dnia śmierci, a międzynarodowa korespondencja ledwo się w nich mieści.