Przez jedną literę w nazwisku odrzucono cały komplet dokumentów

Rodzina ubiegała się o wizy krajowe do Hiszpanii. W paszporcie ojca nazwisko zapisano jako SHCHERBAKOV, imię IURII. W tłumaczeniach aktów urodzenia dzieci tłumacz napisał „Scherbakov Yuriy”. Konsulat zestawił: ojciec w paszporcie i ojciec w aktach to formalnie osoby o różnych nazwiskach. Cały komplet zwrócono. Efekt — cztery tłumaczenia uwierzytelnione wykonane od nowa, ponowny termin złożenia (wolne terminy dopiero za trzy tygodnie) i przesunięcie wyjazdu.

Transliteracja to nie tłumaczenie, lecz uzgadnianie

Rosyjskie imiona nie mają jednej poprawnej formy łacińskiej. „Щ” oddaje się jako SHCH, SCH lub SH; „Ю” jako IU, YU lub JU. Różne systemy (paszportowy, naukowy, ISO) dają różne wyniki i wszystkie są formalnie dopuszczalne. Dlatego organy państwowe wymagają nie „poprawnej” transliteracji, lecz spójnej: w każdym dokumencie danej osoby imię ma być zapisane tak samo jak w paszporcie. Paszport to złoty wzorzec.

Stąd zasada dla tłumacza: przed pracą poprosić o skan strony paszportu każdego, czyje nazwisko jest w dokumencie — wnioskodawcy, małżonka, dzieci, czasem rodziców. Jeśli paszportu nie ma lub jest nieważny, używa się pisowni z wcześniejszych wiz albo uzgadnia formę ze stroną przyjmującą i utrwala na piśmie. „Po prostu przetłumaczyć według reguł” tu nie wchodzi w grę: jeśli wynik rozjedzie się z paszportem, dokument nie zostanie przyjęty.

Co sprawdzić w gotowym tłumaczeniu przed poświadczeniem

Porównaj każde imię własne znak po znaku z paszportem: swoje nazwisko i imię, imiona dzieci, imię odojcowskie (nie ma go w paszporcie — tłumacz transliteruje je na tych samych zasadach), nazwę miejscowości, jeśli występuje. Osobno sprawdź numery dokumentów, serie i daty — je też często wpisuje się z błędem.

Jedna litera w imieniu to nie drobiazg ani czepialstwo urzędnika. Dla systemu informatycznego to niezgodny identyfikator, a urzędnik ma obowiązek zareagować odmową. Pięć minut sprawdzania oszczędza tygodni i pieniędzy na powtórne tłumaczenia.