Tłumaczenie dyplomu do wizy pracowniczej: sprawa „nieuznanej” specjalności
Specjalista IT uzyskiwał wizę pracowniczą do Niemiec w trybie przyspieszonym dla wykwalifikowanych kadr. W dyplomie specjalność to „Matematyka stosowana i informatyka”. Tłumacz oddał ją dosłownie, a urząd nie od razu dopasował sformułowanie do niemieckiego wykazu uznawanych kwalifikacji, gdzie oczekiwano czegoś bliższego „Informatik” lub „Angewandte Informatik”. Potrzebne było dodatkowe pismo od pracodawcy i zaświadczenie o treści programu studiów — dwa tygodnie stracone z i tak napiętego terminu.
Tłumaczenie dyplomu to nie tylko nazwa specjalności
Nazwę specjalności tłumaczy się dokładnie, ale czasem wymaga przypisu tłumacza w nawiasie lub odsyłacza — ze wskazaniem bliskiego odpowiednika w terminologii kraju docelowego, bez zniekształcania oryginału. Suplement do dyplomu (lista przedmiotów, godzin i ocen) jest często ważniejszy niż sam dyplom: to z niego organ uznający lub pracodawca widzi, co dana osoba faktycznie studiowała. Nie wolno go skracać — tłumaczy się każdy wiersz, łącznie z godzinami i punktami.
Osobny temat to poziom kwalifikacji. „Specjalista”, „licencjat”, „magister” mają ustalone odpowiedniki, ale np. rosyjski „specjalista” z pięcioletnim tokiem w jednych krajach traktuje się jak magistra, w innych nie. Tłumacz oddaje dokładnie to, co napisano w dyplomie; kwestię równoważności rozstrzyga organ uznający, a do tego potrzebne mu jest pełne i dokładne tłumaczenie suplementu, a nie parafraza.
Co zrobić powinien wnioskodawca
Jeśli planujesz uznanie dyplomu lub wniosek o wizę pracowniczą, tłumacz dyplom od razu razem z pełnym suplementem. Zapytaj pracodawcę lub organ uznający, czy potrzebują dodatkowo oceny równoważności — w Niemczech to wyciąg z bazy anabin lub opinia ZAB. Dołącz, jeśli masz, oficjalny opis programu lub plan studiów z uczelni.
I sprawdź, że Twoje imię w tłumaczeniu dyplomu zgadza się z paszportem i wszystkimi innymi dokumentami kompletu migracyjnego. Dosłowność i kompletność są tu ważniejsze niż gładkość: tłumaczenie dyplomu czyta się nie dla wrażenia, lecz do porównania wiersz po wierszu z wykazem kwalifikacji.