Dokumenty do Karty Polaka: sprawa z tłumaczeniem aktu urodzenia

Wnioskodawca o Kartę Polaka udowadniał polskie pochodzenie przez prababcię: zebrał akty urodzenia z trzech pokoleń, zaświadczenie archiwalne z USC i stary akt metrykalny. Na rozmowie z konsulem okazało się, że część tłumaczeń sformatowano inaczej, niż się tu oczekuje, i poproszono o ich przerobienie.

Jakie tłumaczenie jest potrzebne

Do Karty Polaka dokumenty tłumaczy się na polski przez tłumacza, którego konsul uznaje: w praktyce to tłumaczenie polskiego tłumacza przysięgłego lub tłumaczenie poświadczone w samym konsulacie. Rosyjskiego tłumaczenia uwierzytelnionego konsul może nie przyjąć. Format trzeba ustalić z konkretnym konsulatem z wyprzedzeniem — wymogi nieco się różnią między placówkami.

Dokumenty archiwalne i stare to osobna trudność. Zapisy metrykalne, zaświadczenia na blankietach z czasów radzieckich i przedrewolucyjnych, dokumenty z wypłowiałym tekstem i słabo czytelnymi pieczęciami wymagają starannej pracy: fragmenty nieczytelne oznacza się, przestarzałe nazwy miejscowości podaje się w formie historycznej i współczesnej, skróty rozwija. Pośpiech jest tu przeciwwskazany.

Jak się przygotować

Zbuduj drzewo genealogiczne i dla każdego ogniwa dobierz dokument potwierdzający pokrewieństwo i zmiany nazwisk. Uzyskaj w USC odpisy i zaświadczenia archiwalne tam, gdzie oryginały zaginęły. Potem zamów tłumaczenie u tłumacza uznawanego przez konsula, spójne w pisowni nazwisk we wszystkich pokoleniach.

Imiona polskich przodków podawaj w polskiej pisowni (Jan, a nie Jan zapisany cyrylicą; Wójcik, a nie Wujcik), sprawdzając z zachowanymi polskimi dokumentami, jeśli są. I umów się wcześniej na konsultację w konsulacie z listą dokumentów — to oszczędza wyjazd, jeśli czegoś brakuje.